Girişimcilik Öyküleri ( Fatih YILMAZ / Fas )

Fatih Yılmaz Fas’ta Türk insanının girişimci ruhunu temsil ediyor. Temizlik, kozmetik ve tekstil sektörlerinde faaliyet gösteren Yılmaz, yakında Fildişi Sahilleri’ne de yatırım yapacak.

Fatih Yılmaz “Neden Fas” sorusuna şöyle cevap veriyor: “2002 yılında Fas’a ilk geldiğimde ticari anlamda Fas’ta ciddi eksiklikler olduğunu gördüm. Ülkenin insanları, doğal yapısı ve iklim özellikleri, ülkenin ihtiyaçları burada iş yapmamızı tetikleyen en önemli unsurlar oldu Temizlik, kozmetik ve tekstil olmak üzere üç ana sektördeyiz. 2005′de temizlik ve kozmetik üretime geçtik. 2008′de tekstil-hazırgiyim sektörüne girdik. Aynı zamanda Fas ve Türk firmalarına danışmanlık hizmeti veren firmamızın 500′ü aşkın Faslı firmayla ciddi irtibatı var.”

Girişimcilik Öyküleri ( Soner ÖNER / Japonya )

Japonya sevgisiyle tatil amacıyla gittiği ülkede kalarak orada kendi şirketini kuran Soner Öner adlı girişimci, Japonya’da gıda sektörünün en çok tercih edilen isimlerinden biri oldu. Öner Türkiye’den zeytin, zeytinyağı, baklava, salça, reçel gibi ürünler ithal ederek Japon pazarına sunuyor. 

Soner Öner Japonya’daki başarısını şöyle anlatıyor: “Türkiye’den gıda ithalatı yapıyoruz. Tamek, Orkide Yağları, Rapunzel, Yörsan, Güllüoğlu, Bahçıvan, Ladin Reçelleri’nin temsilciliğini yapıyoruz. Türk ürünlerine Japonya’da büyük ilgi var. Baklava, zeytin, peynir, incir, üzüm, salça, zeytinyağı satıyoruz. Şirketimin adı Baharu ve şirketi sıfırdan ben kurdum. Japonlarla iş yapmak ve onlara alışık olmadıkları gıdalar satmak dünyanın en zor işlerinden biridir, ama biz 11 yıldır bunu başarıyoruz. Süpermarketlere Türk ürünlerini satıyoruz. Ben 11 yıldır buradayım. Çocukluğumdan beri Japonya ve Japonlara ilgim vardı. Ben de oradaki iş imkânlarını araştırmaya başladım. 2 haftalığına buraya geldim ve 11 ay dönmedim. Japonca kursuna gittim. Daha sonra üniversiteyi burada bitirdim.”

Koton Firması Bugune Nasıl Geldi ???

Emekli SAS Tim Komutanı Yılmaz Yılmaz, Koton’un başarı hikâyesini anlattı.

Sakin bir ses tonu ve duruşun kendinden son derece emin bir kişilikle birleştiği; daha ilkokul sıralarında hedefe kilitlenerek kafasına koyduğunu gerçekleştirme gayreti olan; takım inancı, eğitime verilen değer ve sürekli gelişme ve geliştirme çabası içerisinde hangi işe girse belli ki ciddi başarılar yakalayacak bir isim.

Bu haftaki konuğumuz, bir dünya markası olma yolunda hızla ilerleyen ve nereye gitmek istediğini çok iyi bilen bir ekibin lideri; Koton Mağazalarının Yönetim Kurulu Başkanı Yılmaz Yılmaz… Eşi Gülden Hanım’la omuz omuza başladıkları bu serüvende; 77′si yurt dışında 256 mağazayla Koton’u bugün dünya markası haline getirme yolunda emin adımla ilerliyorlar. Bu büyümede bir ismi de çok önemsiyorlar, Prof. Dr. Arman Kırım…

Yılmaz Bey’in dediği gibi şans mıdır, Allah’ın kısmet kapılarını açarak görevlendirdiği, binlerce kişiye istihdam sağlayan sağlam bir kapımıdır Koton bilmiyorum ama; arzularınızı doğru insanlarla, doğru niyetlerle ve azimle birleştirdiğinizde yapılamayacak iş yok gibi görünüyor…

- Bildiğim kadarıyla siz deniz subayı, Gülden Hanım da öğretmenken, kendinizi tekstil işinin içinde buldunuz, bu hikâyeyi sizden dinlesek?

- Evet, deniz kuvvetlerinde SAS Tim komutanıydım, Gülden de öğretmenlik yapıyordu. 1988 yılının yazında Gülden ve bir arkadaşı mağaza açmak istediler. Gülden’in ablasının da Adapazarı’nda ihraç fazlası ürünler satan bir mağazası vardı. Oradan gelen bir bilgi kaynağımız vardı. Bu işe Kuzguncuk’ta bir ara sokakta küçük bir dükkanla başladık. Az bir riskle böyle bir iş tutar mı, denemek istedik. 2 bin dolar sermayemiz vardı, 2 bin dolar da ortağımız koydu, bin dolar babama borçlandık ve 5 bin dolarla dükkanı açtık. Hatta mağazanın raflarını da, Kuzguncuk’ta raflarını değiştiren bir dükkan sahibinden aldık, tamir ettik, boyadık kullanılır hale getirdik. Askıları bile Bahariye’de bir dükkandan düşük bir bedelle aldık…

1991′DE ORDUDAN AYRILDI

Mağazanın ismi neydi? - SG’ydi. Eşimin ve arkadaşının isimlerin baş harfi. Ancak, Eylül ayı yaklaştığında ilk ortağımız ayrılarak okula dönmek istedi. Aslında iyi bir yaz geçmişti. Gülden öğretmenliği bırakarak bu işe devam etmek istedi. O arada deniz kuvvetleri de beni iki aylığına Londra’ya gönderdi. Bana verilen harcırahı yemeyip içmeyip biriktirip yurda döndüm. Bu arada da yaz boyunca ortağımızın yatırdığı iki bin dolar, Eylül ayında yedi bin olmuştu. Yatırdığımız sermaye üçe katlanmıştı. Ayrılan ortağın payını verdik ve biz devam ettik.

Koton’un temelleri Kuzguncuk’ta atılmış o halde…

Evet, Gülden 1991 yılına kadar Kuzguncuk’ta tek başına devam etti. Her sabah 7.30′da Beykoz’dan otobüse biner ve dükkâna gelirdi. Bu süreçte çok özel müşterileri oldu. Suna Kıraç iki kere geldi o mağazaya. Aslında mağaza değil de dükkân demek lâzım, ama taa Bakırköy’den gelenler olurdu. Sonra 1991′de ben de meslekten ayrıldım ve yine ortaklıkla ikinci mağazamızı açtık. O da Gülden ileCemre isimlerini baş harfi oldu.

33 BİN ÜRÜNÜ DEPOLADIK

Sizin katılımınız nasıl oldu?
- Ben 1991′de ordudaki görevimden ayrıldım. O sırada 2 mağazamız vardı ve toptana da girmek istiyorduk.

Nasıl yaparız, nerede yaparız bilemiyorduk. Biz düşünürken bir gün Merter’de imalatçı bir firmanın sahibi beni aradı. Ben oradan ihracat fazlası ürünler alıyordum. “Benim durumum çok iyi değil, elimde de bir hayli ürün var, gel bak bunları sana satayım” dedi. Gittim baktım. 33 bin ürün var. Düşündüm, “Tamam” dedim. “Ama ürünleri hemen alman lazım, burada tutamazsın belki yarın haciz gelecek” dedi. Ürünleri aldım, civardan bir kamyoncu çağırdım. Ürünleri yükledim. Şoföre “Güneşli’ye gidelim” dedim ve etrafı dolaşmaya çıktım. Depo olacak gibi bir yer arıyorum. 100 metrekare bir yer buldum, malı indirdim. Derken, böylece toptana gidecek ürünleri toplamaya başladım. İhraç fazlalarını buldum. Ocak ayına geldiğimizde elde 110 bin ürün vardı. Parayı bitirdik yani, satacak birilerini bulmak lâzımdı…

SONRA ÜRETİME BAŞLADIK

Müşteri oluşturmadan bu kadar ürüne yatırım, bir risk olmuş sanki…
- Başta da belirttiğim gibi benim ticari hayatımda şansın payı yüksektir. Laleli piyasasında tanıdığım biri aklıma geldi, ona gittim. “Elimde mal var, müşteri yok, bize müşteri bul, sattığının yüzde onu senin olsun” dedim.

“Olur” dedi. Bir Avusturyalı müşterisi varmış… Ürünlerden seçtiklerimizi ütüledik, poşetledik ve Avusturyalı Willy için numuneler hazırladık. Bir hafta sonra geldi. “Ürünler nerede görmek istiyorum” diye… Biz ürünleri poşetliyor, düzenli gönderiyoruz ama ona gösterecek düzgün yerimiz yok, bir depoda titrek ışık ve ürünler dağınık halde, üst üste… Depoyu gösterdik, ona da; “Sen merak etme biz istediğin gibi göndeririz” dedik. Başta almaya cesaret edemedi. Ama anlaştık, sonra da iyi müşterimiz oldu. Willy’den kazandığımız parayla Merter’de mağaza açtık, ardından bir atölye kiraladık ve üretime başladık. Artık, iki mağazası, toptanı ve küçük de olsa üretimi olan bir firmaydık.

Yurt dışına açılmanız nasıl oldu? 

- O yıllar bir taraftan da ihracat yapmak istiyoruz ama çok deneyimsiziz. Bunun üzerine ben Almanya’ya giderek bir showroom kiraladım. İhracat yapamıyoruz madem; ürünlerimizin satışını yapalım dedik. Ufak ufak koleksiyon yapmaya başlamıştık. İlk yıl 200 bin mark zarar ettik. 2. yıl dengelendi. 3 yıldan, 96′dan itibaren
yavaş yavaş para kazanmaya başladık. 2000′li yıllara geldiğimizde Almanya’da kendi markamızla çok ciddi bir iş yapar olmuştuk. 20 milyon dolar hacme ulaşmıştık. Ardından diğer mağazalar geldi. Bugün bakıldığında yurt dışında 77 mağazamız var.

Koton ismi ne zaman devreye girdi? 

- Koton ismiyle ilk mağazayı 1996 yılında Bakırköy’de, sonra aynı yıl Kadıköy’de bir mağaza açtık.

Neden Koton? 

- Herkese hitap edecek, Türkiye’de kabul görürken, dünyada da anlaşılabilecek bir isim ararken, Gülden’in tavsiyesiyle Koton ismini bulduk. Logomuzu da o dönem Gülden’in kuzeni yaptı, hâlâ onu kullanıyoruz. 2000 yılına geldiğimizde Koton adıyla 10 mağazamız vardı.

Arman Kırım Hoca’dan çok etkilendim.Yılmaz Yılmaz, Koton’un büyümesinde, geçtiğimiz günlerde kaybettiğimiz Arman Kırım Hoca ile tanışmalarını dönüm noktası olarak gösterdi. Yılmaz Bey, şunları anlattı: “2000 yılında iki önemli olay vardır. En önemlisi Arman Kırım Hoca ile tanışmamdır. O dönem, hocanın ‘kâr modelleri’ ile ilgili bir konferansı vardı. İş dünyasının genel gidişatı, şirketlerin kârı hedeflemesi ve riskleri iyi yönetmesini içeren, hâlâ çok faydalandığımı düşündüğüm bir konferanstı. Hocadan çok etkilenmiştim. Hemen gittim, yanına oturdum. Biz o zamanlar Türkiye’de 10 tane mağazası olan küçük bir şirketiz ve beni de tanımıyor. ‘Hocam, ben sizinle çalışmak istiyorum’ dedim. Görüşmemizin başından itibaren çok yakın davrandı. Konferanstan yaklaşık bir ay sonra da, Silivri’de bir strateji toplantısı yaptık. Özellikle müşteri, müşterinin ihtiyaçlarını anlamak, müşteriye odaklanmak gibi kavramların önemini bize çok iyi aktardı ve benimsetti. Ve hemen arkasından 20 bin örneklem üzerinden müşteri profili ve beklentileri üzerine bir araştırma yaptık. O zaman bizim ölçeğimiz için çok iddialı bir çalışmaydı bu… Arman Hoca ilk dakikadan itibaren ne yapacaksak, ortaya çıkacak ürünün müşteriden kaynaklanması gerektiğini çok iyi aktardı bize…”

FARKLI OLMALIYDIK

Arman Hocayla izlediğiniz temel strateji neydi?
-
2000′li yılların başında Türkiye’de birçok yeni marka sektöre girmeye çalışıyordu. Bunlardan bir tanesi de Koton’du. Bütün markalar birbiriyle benzer şeyler yapıyordu. Biz dedik ki, farklılaşmamız lazım, yani bu markalardan herhangi birisi olmak bizim için iyi bir şey değildir. Yaptığımız araştırmalarda üç sonuç çıktı; müşteriler bol çeşit, ferah mağaza ortamı ve uygun fiyat talep ediyorlardı. Biz de o zaman olaya çok basit baktık ve ‘müşteri ne istiyorsa ona eğilmeliyiz’ dedik. Bu araştırmadan sonra tasarım departmanına yatırımımızı artırdık, mağazalarımızı daha ferah ve büyük hale getirdik, fiyat politikalarımızı gözden geçirdik. Arman Hoca’nın da desteğiyle dünyadaki gelişmeleri ve eğilimleri hep yakından takip ettik. Ernst&Young tarafından Türkiye’yi dünyada temsil etmeye layık görüldük. Gülden, katılan ülkeler arasındaki tek hanımdı, çok onur verici…

ÖNEMLİ BİR KAYIP

 
- Siz danışmanınızı, biz de çok önemli bir yazarımızı kaybettik. Çok birlikteydiniz, Arman Hoca için bize bir şeyler söyler misiniz?
- Biz artık işin ötesinde, dosttuk. Onu tanımak şirketimizin, dönüm noktasıdır. Sürekli okuyan, inceleyen, net bir insandı. Vefatından on gün önceydi… Zorla da olsa kendisini doğrultup hâlâ gazete yazısını toparlamak için uğraşıyordu. Güçlüydü. Vefatından bir hafta önceydi, fısıltıyla konuşuyordu artık… ‘Gel’ dedi, ‘sana çok önemli bir kavramdan bahsedeceğim…’ İngilizce bir kitap okuyordu, tasarım kaynaklı inovasyon… Okuduklarını bana anlattı, benimle paylaştı… Çok kıymetli bir insanı kaybettik. Ülkemiz adına da bir eksikliktir…

YILMAZ BEY’DEN TAVSİYELER

Şartları oluşturun, hedeften kopmayın
Bugün geldiği noktayı değerlendiren Yılmaz Bey, şunları anlatıyor:
“Bu kadarını tahayyül edemezdim. Ticari hayatımızda fırsatların, ilginç tesadüflerin, nasibin önemli bir yeri olduğuna inanıyorum ve Allah’ın kısmetli kullarından biri olduğumu düşünüyorum hep… Ama hedeften kopmayan bir kişiliğim var. Adapazarı’nda, ilkokul 4. sınıftayım… O zaman basketbol ve voleybol pek yaygın değil. Ben voleybola heves ettim ama; saha yok. Arkadaşlarımı topladım. Okul bahçesine iki direk diktik, çamaşır iplerinden ağ yaptık, sahanın sınırlarını da kireçle çizdik. Bütün yaz o sahada voleybol oynadık, sonra okul takımına seçildim ve Türkiye dördüncüsü olduk. Demek istediğimiz o ki; inandığınız zaman, şartları bir şekilde bir araya getiriyorsunuz, ona göre çalışıyorsunuz ve başarıyorsunuz. Bundan sonra kendimizi görmek istediğimiz yer, dünyanın en önde gelen markalarından birisi olmaktır…” .

 Betül Altınbaşak/Türkiye

Merinos Nasıl Bugünlere Geldi ???

MERİNOS, 1970 yılında Mehmet Erdemoğlu’nun önderliğinde iki adet kilim dokuma tezgâhı ile temelleri atılmıştır. Bugün geldiğimiz noktada parça halıda dünya birincisi olmuş bir firmayız. Ülkemiz adına bu başarıyı, tüm çalışanlarımız, tedarikçilerimiz, bayilerimiz ve tüm halkımızla sağlamış durumdayız. Bu başarı ülkemiz için gurur kaynağı olmuştur.

Merinos’un bu başarısı sadece kendi firmasıyla sınırlı kalmamıştır. Gaziantep ilimizdeki tüm meslektaşlarımızla birlik ve beraberlik içerisinde olarak Gaziantep ilimizi, dolayısıyla ülkemizi parça halı konusunda dünya merkezi konumuna getirmiş bulunmaktayız. Sizlere birkaç rakam vermek istiyorum. Dünyadaki üretilen toplam parça halının % 25 ‘i Gaziantep de üretilmektedir. Türkiye olarak ise % 30 ‘unu üretir durumdayız. 2010 yılı Gaziantep halı ihracatı 1.000.000.000 USD (bir milyar) olarak gerçekleşecektir. Önümüzdeki 5 yıl içerisinde tüm meslektaşlarımızla birlikte bu rakamın 3.000.000.000 USD (üç milyar) geçeceğine inanmaktayız.

Merinos firması bir okul görevini üstlenmiştir. Gaziantep deki birçok firmada bizim yetiştirdiğimiz elemanlar görev yaparak şehrimizin parça halıda dünya merkezi olmasına katkı sağlamış ve sağlamaya devam etmektedir.

Merinos firması sadece halı sektöründe değildir. 6 yıl öncesinde mobilya sektörüne geçiş yapmış, bu sektörde de hızla büyümeye devam etmektedir. Parça halıda göstermiş olduğumuz bu başarıyı tüm mobilya sektöründeki meslektaşlarımızla birlikte başaracağımıza inanmaktayız.

Ayrıca firmamız 5 yıl öncesinde Dinarsu firmasını Dinçkök grubundan devralarak duvardan duvara halı konusunda da Türkiye’nin lideri olmuş ve dünyada söz sahibi olmak için azim ve kararlılıkla ilerlemektedir.

Firmamız 2 yıl öncesinde Uşak ilimizde % 50 % 50 ortaklı battaniye ve ev tekstili yatırımı yapmış bulunmaktadır. Bu yatırımla Türkiye de üretilen battaniyenin % 35 ini kendi tesisimizde üretir duruma geldik. Bu şirketimizde de yatırımlarımız ve büyümemiz devam etmektedir.

Ayrıca firmamız 2 yıl öncesinde Rusya’nın Rostov ilinde büyük bir halı üretim tesisi kurmuştur. Yeni yatırımlarımız devam etmekte olup şu anda Rusya’nın en büyük halı tesisine sahibiz.

İnşallah 2012 yılında Çin’de de bir halı üretim tesisi kurmayı planlıyoruz.

Grubumuza ait 15 şirketimiz bulunmaktadır. Bu şirketlerimizi bir holding çatısı altında toparlamış bulunmaktayız. Kuruluşumuz, ERDEMOĞLU HOLDİNG olarak faaliyet göstermektedir.

Bugün şirketlerimizde 4.400 kişi çalışmaktadır. Bu arkadaşlarımızla yakaladığımız başarıyı sizlerle paylaşmak istiyorum:

2010 yılında şirketlerimizin toplam cirosu 1.150.000.000 TL (bir milyar yüz elli milyon)
2010 yılında şirketlerimizin toplam ihracatı 130.000.000 USD (yüz otuz milyon)
Yoğun çaba ve çalışmalarımız sonucunda 2010 yılında çok şükür % 35 lik bir büyümeyi gerçekleştirmiş bulunmaktayız.

1970 yılında iki adet kilim dokuma tezgâhı ile başladığımız bu yolda bizleri bu başarıya taşıyan MERİNOS değerleri ve felsefesidir. Merinos değerleri ve felsefesinin kurucusu babamız Mehmet Erdemoğlu’dur.

Merinos felsefesinin ana ilkeleri;

1.		DİL, DİN, IRK, MEZHEP ve SİYASİ GÖRÜŞ ayrımı kesinlikle yoktur, herkese eşit mesafede davranılmaktadır.
2.		Kendimize saygımız varsa, bizi yaratana saygılı olmalıyız, bizi yaratana saygımız varsa onun tüm yarattıklarına (canlı cansız) saygılı olmalıyız.
3.		Tüm insanlara değer verme ve tüm insanlara saygılı olmaktır.
4.		Hiçbir şirket, mal, mülk şahısların değildir. Yüce Allah’ındır. Sadece sorumluları vardır.
5.		Ülkemize ve insanlığa faydalı olmak için çok çalışmaktır.

Bu felsefeden dolayı hiçbir tedarikçimizi zarara uğratmamış bir kurumdur. Bu felsefeden dolayı tüm 5 yılını dolduran çalışanlarına konut yaptıran, insanca yaşamalarına destek olan tek kurumdur.Bu felsefeden dolayı tüm bayilerin başarılı olması için tüm imkânlarını kullanan bir kurumdur.Bu felsefeden dolayı ülkemize camiler, okullar, yurtlar, sağlık ocakları yaptırmış bir kurumdur.Bu felsefeden dolayı yüzlerce fakir öğrenciye burs veren, çevresindeki insanların sıkıntılarını imkânlar ölçüsünde çözmeye çalışan bir kurumdur.

Merinos kurumunda kesinlikle Cuma namazına yasak koymamız söz konusu olamaz.Bu tamamen yanlıştır.Tüm çalışan arkadaşlarımızın Cuma namazı ibadetlerini sağlıkla ifa edebilmeleri için fabrikamızdan servis konulmuştur.

Merinos tüm insanlığa, inançlara saygılı Gaziantep’te doğmuş, ülkemizin gururu bir dünya markasıdır.

Kaynak : http://www.merinos.com.tr

Casper Markası Nasıl Kuruldu ???

Casper’ın da temelleri Yıldız Teknik Üniversitesi’ne dayanıyor. Casper, bu üniversitenin bilgisayar mühendisliği bölümü mezunu 3 genç tarafından kuruldu. Üçüncü ortaklarını kaybeden Altan Aras Fakılı ve Yalçın Yıldırım, bugün yollarına 2 ortak olarak devam ediyorlar. 2010 yılı ilk 6 ayı sonu itibariyle masaüstü bilgisayar pazarının lideri olan Casper’ın kuruluş öyküsünü Altan Aras Fakılı şöyle anlatıyor:

“1991 yılında üniversiteden mezun olduk. 3 genç arkadaş olarak bilgisayar sektöründe kendi markamızı yaratmak hayaliyle yola çıktık. O dönemlerde yurtdışından gelen bilgisayarların fiyatlarını çok yüksek buluyor ve Türkiye’de çok daha uygun fiyatlarda bilgisayar üretebilmenin hayalini kuruyorduk. Öğrencilik yıllarında yaptığımız kişisel birikimlerle 40 metrekarelik bir ofiste Casper’ı kurduk ve işe başladık. İlk günden beri bilgisayar üretimi ve satışına odaklandık. İlk yıllarda amacımız, insan ilişkilerine dayanan ve güven yaratılarak kurulan bir satış kanalı oluşturmak oldu. İl il dolaşarak potansiyel bayileri belirledik ve iş ortaklıkları oluşturmaya başladık.

Yıllar geçtikçe bayi ağımız genişledi. Casper ürünleri pazarda konumlanmaya ve daha fazla talep edilmeye başlandı. İlk yıl 200 adet bilgisayar sattık. Ertesi yıl bin adet olan satış rakamımız, bir sonraki yıl 2 bin 500’ü buldu. Ancak hedefimiz 50 bindi. Çok kısa bir sürede bu hedefe ve sonrasında da 100 binlere kadar ulaştık.”

Hamsi Pişirmeyle Değişen Bir Hayat ???

Ev hanımı Saime Kambur tarafından kurulan Ankara’daki Alo Hamsi’de birbirinden lezzetli balıklar yapılıyor. Lezzetin nedeni balıkların her gün Karadeniz’den gelmesi ve tabiki kadın eli değmesi…

Ankara’da kendi halinde bir ev hanımı olan Rizeli Saime Kambur’un (44) hayatı 4 yıl önce pişirdiği bir tava hamsiyle değişmiş. Kambur ailesinin sık sık balık pişirdiğini gören komşuları bir gün sofralarına konuk olmuş. Saime Hanım’ın pişirdiği leziz balıkların tadına bakan komşuları, ‘Balıkları biz alalım yeter ki sen pişir.’ diyerek bu ziyafetin sık sık tekrarlanmasını istemiş. Hamsi ziyafeti isteyen halka giderek genişleyince Saime Hanım’ın aklına bir balık lokantası açma fikri gelmiş. Eşi Vedat beyin de desteği ile ‘Alo Hamsi’ ismiyle bir lokanta açan Saime Hanım, o günden beri eşiyle birbirinden leziz hamsi ve mezgitleri Başkentli balık severlerin damak tadına sunuyor. Vedat Bey ayrıca Gazi Mahallesi’nde bir bakkal dükkanı da işletiyor.

Otobüsle geceden Ankara’ya getirtilen Rize’nin seçme mezgitleri ve Karadeniz’in hamsileri, aynı gün Alo Hamsi’de pişirilerek müşterilere sunuluyor. Vedat Kambur, sabah 06.00′da otogardan aldığı balıkları işyerine getiriyor. Saime Hanım, eşinin getirdiği balıkları hazırlayıp özenle tavaya diziyor. Alo Hamsi’ye müşteriler geldiğinde tavada hazır bulunan hamsi ve mezgitler hemen pişiriliyor. 5 dakika içinde balıklar sofrada. Yanında da bol salata. Duvarları eşsiz güzellikteki Karadeniz fotoğraflarının süslediği Alo Hamsi’de 60 kişiye servis yapılabiliyor.

Saime Kambur, porsiyon yerine tava işi sipariş aldıklarını belirtiyor. Kambur, özel siparişle hamsili pilav da yaptıklarını anlatıyor.

Balıkları annesinden öğrendiği yöntemle pişirdiğini dile getiren Kambur, lezzet sırrını şöyle açıklıyor: “Annemin pişirme metodunu kullandığım için lezzetli oluyor. Taze taze pişirip servis yapıyoruz. İstanbul’da yaşayan kardeşlerim ve annem ‘Biz İstanbul’da böyle lezzetli balık yiyemiyoruz.’ diyorlar.”

Kambur, lokanta işletme fikrinin nereden doğduğuyla ilgili de şu bilgileri veriyor: “Kendimize balık pişiriyorduk. Çevredeki insanlar “Bize de pişir. dediler. Onlara da pişirmeye başladık. Böylece Alo Hamsi’yi açma fikri oluştu. Müşterilerimiz çok beğendi. Ankara’nın en uzak semtlerinden bile balık yemeye geliyorlar.”
Sabah erkenden başladığı işleri gece geç saatlerde bitebildiğini dile getiren Saime Kambur, bu durumun kendisini çok yorduğunu belirtiyor. Buna rağmen çalışmaktan şikâyetçi değil. Kendisi, “Balıkları sevgi katarak pişirdiğime inanıyorum. Estetik görünümle tavaya yerleştiriyorum. Zevkle yapıyorum. İsteksiz yaparsanız lezzetli olmaz.” diyor.

Peki ev ve dükkan nasıl birlikte gidiyor? Ev işleri kime kaldı? Hayatları minik marketleri ve hemen karşısındaki Alo Hamsi arasında geçen Kambur çiftinin iki çocuğu da annelerinin bu durumuna alışmış. İkisi de lisede okuyan çocuklar çarşıdaki uyumun evde de aynen devam ettiğini anlatıyor.

Alo Hamsi’de tatlı olarak ev baklavası bulunuyor. Kendine özgü bir lezzeti bulunan baklavaya müşteriler ‘Saime Usta Tatlısı’ adını koymuşlar. Müşteriler, evlerinde yemek ve misafirlerine ikram etmek için baklava siparişi de veriyor. İsteyenlere mıhlama da yapılıyor. Her şeyiyle Karadeniz’in yaşandığı lokantada yanınızdaki müşterilerle hemen hemşehri muhabbetine başlıyorsunuz. Ama oralı olmayanları balık yeme tarzınızdan tanıyorlar. Atalar boşuna dememiş “Et, balık, kelle. Bunlar yenir elle.” Çatal kullanan müşteriyi, bir başka müşteri, “Kendine eziyet etme!” diye uyarıyor.

Aslında bu mütevazı dükkan, taze balığın bilinen en klasik yöntemlerle ne kadar lezzetli yapılabileceğini gösteren bir yer. Ne süslü salatalar ne de ekstra soslarla hazırlanmış balıklar, bu lezzetin yanına yaklaşamıyor. Aradaki fark ne mi? Tabiî ki kadın eli. 


Kaynak: ZAMAN

Sony Firması Nasıl Kuruldu ???

SONY yenilmiş ve harap edilmiş 1945 ‘de Japonya’sının enkazının içinde Masaru Ibuka Sony’ i Tokya’ da kurduğunda, bombalanmış ve yakılıp yıkılmış eski bir mağazanın kalıntıları içinde terk edilmiş telefon santralı odasını kiraladı. Elinde kişisel birikimleri olan 1600 doları ve yedi çalışanı vardı. İlk önceleri ne olmalıydı? Nakit akışı mı oluşturmak gerekiyordu? Yapacağı işi belirlemesi mi? Ürünleri piyasaya sürmesi mi? Yeni müşteriler edinmesi mi? Ibuka gerçekten de bu işlere konsantre oldu. Sony “muhteşem fikir” ile başlamadı. Masaru Ibuka, Ağustos 1945’te şirketini kurduğunda, hiçbir özel ürün düşüncesi yoktu. Dahası Ibuka ve ilk yedi çalışanı şirket kurulduktan sonra ne üreteceklerine karar vermek için bir beyin fırtınası yaptılar. Kuruluşundan kısa bir süre sonra şirkete katılan Akio Morita’ya göre “ Küçük grup toplantıya oturdu… ve haftalar boyu şirketin işlemesi için gerekli parayı kazanmak konusunda ne çeşit bir ürün yapılacağını şekillendirmeye çalıştılar.” Tatlı fasulye ezme çorbasından, minyatür golf ekipmanları ve sürmeli hesap cetveline kadar uzanan…

 

Yapabilecekleri bir sürü ürün üzerine düşündüler. Bununla da kalmadı Sony’nin ilk ürün teşebbüsü (basit bir pirinç pişiriciydi) düzgün çalışmadı; ilk dikkat çekici ürünü olan bir teypte pazarda başarısız oldu. Şirket ilk günlerinde, basit fakat kolay satılan kumaş üzerine telle tutturulan vücut ısıtıcı keçeleri yaparak varlığını sürdürmeye devam etti. Fakat her gün yenilenen hayatta kalma mücadelesinin problemleri ile boğuşan bir girişimci olarak dikkate değer başka bir şeyler daha yaptı: Yeni kurulan şirketi için bir hedef belirledi. 7 Mayıs 1946’da Tokyo’ya taşınmasından yaklaşık 10 ay sonra fakat şirketin kara geçmesinden çok uzun zaman önce, şirket için Sony ruhu diye isimlendirdiği hedefini ortaya koydu.

Sony bir öncüdür ve asla başkalarının peşinden gitmek niyetinde değildir.İlerleme boyunca,Sony tüm dünyaya hizmet etmek istiyor. Her zaman bilinmeyenin arayıcısı olacak…Her zaman insanın yeteneğine saygı duymak ve cesaretlendirmek Sony’nin ilkesi olacak…Ve her zaman bir insandaki en iyiyi ortaya çıkarmaya çalışacak. Bu Sony’nin yaşamsal gücüdür. Ve “Japon kültürü” nün yükselmesine neden olan teknolojik yeniliklerin katıksız keyfini taşımak öz hedefinin peşinden koşmaktan vazgeçmeyecektir. 1950’lerde Japon malını düşük kaliteli değersiz ucuz anlamına gelmekteydi. Sony’nin temel amacı sadece başarılı olmak değildi. Aynı zamanda Japon tüketim ürünlerinin düşük kaliteli olduğunu değiştirme konusunda en bilinen şirket olmaktı hedefleri. Firma araştırma ve geliştirmeye çok önem veriyordu. 1993’te araştırma-geliştirmeye ayrılan yatırımın maliyeti 2 milyar doları bulmuştu. Firmanın yeni ürünler geliştirmesi sayesinde 1992’de Japonya’da halkın %80’in de video, %60’ın da disk çalar bulunuyordu. SONY şirketi ilk günden beri örnek olacak bir azimle, elektronik ve eğlence sektöründe birçok yeniliklere imza atıp, başarılı pazarlama metoduyla Sony’ i bir dünya devi yaptılar.

Cemal Kondu